Mijten

Varkensschurft

Varkensschurft wordt door graafmijten (Sarcoptes scabei var. suis) veroorzaakt. De vrouwelijke mijten graven gangen in de oppervlakkige huidlagen om eieren te leggen. De graafmijten zijn 0,5 mm groot en hebben een rond lichaam, waar enkel de 2 voorste paar poten uitsteken. De mijten kunnen onder optimale omstandigheden enkele weken in de stal overleven. De mijten hebben hun reservoir aan de binnenkant van de oren, maar verspreiden zich van daaruit over heel het lichaam.

Opvallend is de sterke jeuk in combinatie met huidveranderingen zoals rode vlekken en korsten. De schade door schurft is veelzijdig: onrustige zeugen met schurft drukken sneller biggen dood en hun melkproductie neemt af. De jeuk leidt tot schuren, waardoor de beschadigde huid secundaire bacteriële besmettingen kan oplopen en de weerstand afneemt. Door de verbeterde huisvesting en voeding komen uitgesproken schurftbesmettingen met erge korsten nog zelden voor. Maar zelfs een onopvallende schurftbesmetting kan toch leiden tot een duidelijk verminderde groei en een verlengde afmestperiode. Schurftvrije vleesvarkens kunnen voor een zelfde eindgewicht tot 15 kg minder voer nodig hebben of tot 1 week sneller afgeleverd worden.

Zoeken